Czym jest tkanina — definicja i poziomy klasyfikacji

Tkanina to wyrób włókienniczy powstający przez prostopadłe przeplatanie dwóch zestawów nitek: osnowy (nitek biegnących wzdłuż tkaniny) i wątku (nitek biegnących w poprzek). Powstaje na krośnie. To definicja wąska — techniczna.

Kłopot w tym, że w polskim internecie słowo „tkanina” używa się zamiennie z „materiał” i „włókno”. To trzy różne poziomy abstrakcji:

  • Włókno — surowiec (bawełna, poliester, wiskoza). Klasyfikacja wg PN-ISO 2076:2021 („Wyroby włókiennicze — Włókna chemiczne — Nazwy generyczne”).
  • Splot — sposób przeplatania nitek (płócienny, skośny, atłasowy). Norma PN-ISO 9354 opisuje oznaczenia splotów.
  • Tkanina — konkretny wyrób powstały z określonego włókna, w określonym splocie, o określonej gramaturze (popelina, denim, satyna).

Popelina i denim mogą być z tej samej bawełny, ale to różne tkaniny — bo różnią się splotem i gramaturą. Z tego samego poliestru robi się satynę (splot atłasowy, 120 g/m²) i polar (dzianina, drapana). Dlatego „poliester” nie mówi właściwie nic o tym, jak ubranie będzie się nosić — liczy się trójka włókno + splot + gramatura.

Klasyfikacja włókien wg PN-ISO 2076:2021

Norma PN-ISO 2076:2021 dzieli włókna na dwie główne grupy: naturalne i chemiczne. Chemiczne rozdziela na sztuczne (z polimerów pochodzenia naturalnego) i syntetyczne (z polimerów zsyntetyzowanych z monomerów petrochemicznych). Trzy poziomy — nie dwa.

Naturalne
Podgrupa Roślinne (celulozowe) Przykłady bawełna, len, konopie, juta, ramia Pochodzenie nasiona, łodygi roślin
Naturalne
Podgrupa Zwierzęce (białkowe) Przykłady wełna (owcza, merino), kaszmir, alpaka, moher, angora, jedwab Pochodzenie sierść, runo, gruczoły jedwabników
Chemiczne — sztuczne
Podgrupa Regenerowana celuloza Przykłady wiskoza, modal, lyocell/TENCEL™, cupro, ECOVERO™ Pochodzenie celuloza drzewna (buk, eukaliptus, sosna, bambus)
Chemiczne — sztuczne
Podgrupa Celulozowe estry Przykłady acetat, triacetat Pochodzenie celuloza + bezwodnik octowy
Chemiczne — syntetyczne
Podgrupa Poliestry Przykłady poliester (PET), PLA Pochodzenie tereftalan etylenu z ropy naftowej lub z recyklingu (rPET)
Chemiczne — syntetyczne
Podgrupa Poliamidy Przykłady nylon 6, nylon 6.6 (poliamid) Pochodzenie kaprolaktam lub kwas adypinowy + heksametylenodiamina
Chemiczne — syntetyczne
Podgrupa Akryle Przykłady akryl (PAN), modakryl Pochodzenie akrylonitryl
Chemiczne — syntetyczne
Podgrupa Elastomery Przykłady elastan (spandeks, Lycra®), gumy Pochodzenie poliuretan
Chemiczne — syntetyczne
Podgrupa Poliolefiny Przykłady polipropylen (PP), polietylen (PE) Pochodzenie propylen, etylen
Chemiczne — syntetyczne
Podgrupa Aramidy Przykłady Kevlar®, Nomex® Pochodzenie aramidy aromatyczne

Uwaga na dwa najczęstsze błędy z polskich blogów:

  • „Wiskoza to syntetyk” — nie. Wiskoza to włókno sztuczne: celuloza drzewna rozpuszczona w dwusiarczku węgla (CS₂), przepchnięta przez dyszę i zestalona. Bazą jest drewno, nie ropa.
  • „Poliester to włókno sztuczne” — nie. Poliester (PET) jest syntetyczny: polimer syntetyzowany z monomerów ropopochodnych. Słowo „sztuczny” zarezerwowane jest dla włókien chemicznych z bazy naturalnej.

Nadrzędne pojęcie dla całej kategorii to „włókna chemiczne” (ang. man-made fibres) — obejmuje oba: sztuczne i syntetyczne.

Dane techniczne głównych syntetyków

Poliester PET
Gęstość [g/cm³] 1,38 Temperatura topnienia [°C] ~260 Higroskopijność [%] 0,4 Typowe zastosowanie odzież sportowa, kurtki, pościel, podszewki
Poliamid 6.6 (nylon)
Gęstość [g/cm³] 1,14 Temperatura topnienia [°C] ~260 Higroskopijność [%] 4,0 Typowe zastosowanie rajstopy, kurtki, plecaki, bielizna
Akryl PAN
Gęstość [g/cm³] 1,17 Temperatura topnienia [°C] >200 (rozkład) Higroskopijność [%] 1,5 Typowe zastosowanie swetry, dzianiny imitujące wełnę
Elastan (spandeks)
Gęstość [g/cm³] 1,20 Temperatura topnienia [°C] ~230 Higroskopijność [%] 1,0 Typowe zastosowanie domieszka 2–20% dla elastyczności (rozciągliwość do 500%)
Polipropylen PP
Gęstość [g/cm³] 0,91 Temperatura topnienia [°C] ~165 Higroskopijność [%] 0,0 Typowe zastosowanie bielizna techniczna, włókniny, geowłókniny

Szczegóły każdego włókna: poliester, nylon, akryl, elastan, wiskoza, lyocell, TENCEL™, kaszmir.

Sploty tkackie — trzy bazowe i cztery pochodne

Splot to sposób, w jaki osnowa i wątek przeplatają się w tkaninie. Wyróżnia się trzy sploty bazowe i ich pochodne. Ten sam surowiec w różnym splocie daje całkowicie odmienne tkaniny.

Płócienny
Schemat 1:1 (każda nić wątku pod/nad naprzemiennie) Charakterystyka Gładki, sztywny, wytrzymały, identyczny z obu stron, nie ma połysku Przykłady tkanin popelina, batyst, muślin, szyfon, kanwa, organza, etamina
Skośny (twill)
Schemat 2:1 lub 3:1 z przesunięciem Charakterystyka Skośne prążki ("diagonale"), miękkość, dobry drap Przykłady tkanin denim, gabardyna, drelich, serż, tweed (często), jodełka
Atłasowy (satyna)
Schemat 4:1 lub 7:1 (długie flotacje) Charakterystyka Gładka, błyszcząca strona, matowy spód, mało wytrzymały Przykłady tkanin atłas, satyna, satynka, charmeuse
Panamowy (koszykowy)
Schemat podwójny/potrójny płócienny Charakterystyka Tekstura „koszyka”, dwukrotnie grubszy od płóciennego Przykłady tkanin panama, natte; oxford to wariant 2×1
Rypsowy
Schemat wydłużony płócienny Charakterystyka Wyraźne prążki poprzeczne lub wzdłużne Przykłady tkanin rypsy, fresko (wełniany ryps lekki)
Żakardowy
Schemat wzorzysty na krośnie Jacquarda Charakterystyka Wzór tkany w strukturze (nie nadruk), dwustronny Przykłady tkanin adamaszek, brokat, gobelina, damask
Krepowy
Schemat nitki o wysokim skręcie Charakterystyka Powierzchnia „gruzełkowana”, matowa, nie gniecie się Przykłady tkanin krepa, żorżeta, krepdeszyn, crêpe de chine

Jak splot zmienia tę samą tkaninę

Denim nigdy nie jest jednobarwny: splot skośny 3:1 ma osnowę barwioną indygo (widać na prawej stronie) i biały wątek (na lewej stronie). Dlatego wewnątrz jeansy są prawie białe, a na zewnątrz granatowe.

Satyna w splocie atłasowym odbija światło całą powierzchnią, bo długie flotacje nitki leżą równolegle do powierzchni. Krepdeszyn (wykorzystujący przędzę krepową w splocie płóciennym) rozprasza światło — błyszczy tylko na zagięciach. Lama odbija światło tylko fragmentami, w miejscach gdzie są metaliczne nitki.

Szukasz ubrań z konkretnej tkaniny?

Wyszukiwarka ciuchly.pl filtruje ubrania po procentowym składzie materiału. Wpisz, ile bawełny, elastanu czy wiskozy musi mieć Twoja nowa koszulka — zobacz tylko pasujące wyniki.

Znajdź ubrania wg składu

Tabela porównawcza 20 tkanin odzieżowych

Jedna tabela z najważniejszymi tkaninami, jakie spotykasz na metkach w sklepach. Gramatury są zakresami typowymi — konkretne partie mogą wychodzić poza nie.

Popelina
Splot płócienny Typowy surowiec bawełna, bawełna+PES Gramatura [g/m²] 100–150 Kluczowa właściwość gładka, mało się gniecie, koszule formalne
Batyst
Splot płócienny Typowy surowiec bawełna, len, jedwab Gramatura [g/m²] 60–100 Kluczowa właściwość ultralekki, półprzezroczysty, letnie bluzki
Muślin
Splot płócienny (luźny) Typowy surowiec bawełna Gramatura [g/m²] 60–130 Kluczowa właściwość przewiewny, ciepła pogoda, pieluchy
Szyfon
Splot płócienny z nici krepowych Typowy surowiec jedwab, poliester Gramatura [g/m²] 30–70 Kluczowa właściwość przezroczysty, lejący, sukienki
Organza
Splot płócienny (bardzo zwarty) Typowy surowiec jedwab, poliester, nylon Gramatura [g/m²] 40–80 Kluczowa właściwość sztywny, przezroczysty, wieczorowy
Oxford
Splot panamowy 2×1 (półkoszykowy) Typowy surowiec bawełna, bawełna+PES Gramatura [g/m²] 150–200 Kluczowa właściwość tekstura kostki, koszule casual
Denim
Splot skośny 3:1 Typowy surowiec bawełna (+1–2% elastan) Gramatura [g/m²] 220–400 Kluczowa właściwość granatowa osnowa, biały wątek, jeansy
Gabardyna
Splot skośny Typowy surowiec wełna, bawełna, poliester Gramatura [g/m²] 200–350 Kluczowa właściwość wodoodporna, spodnie, płaszcze (Burberry)
Tweed
Splot skośny (melanż) Typowy surowiec wełna Gramatura [g/m²] 300–500 Kluczowa właściwość ciepły, melanżowy, marynarki
Flanela
Splot skośny lub płócienny (drapana) Typowy surowiec bawełna lub wełna Gramatura [g/m²] 150–250 Kluczowa właściwość drapana, miękka, koszule, piżamy
Serż (serge)
Splot skośny 2:2 Typowy surowiec wełna (czesankowa), bawełna Gramatura [g/m²] 200–350 Kluczowa właściwość garnitury, spodnie formalne, gładka powierzchnia
Satyna
Splot atłasowy Typowy surowiec jedwab, poliester, bawełna (satyna bawełniana) Gramatura [g/m²] 90–200 Kluczowa właściwość błysk z jednej strony, sukienki, pościel
Atłas
Splot atłasowy Typowy surowiec jedwab, poliester Gramatura [g/m²] 70–150 Kluczowa właściwość wyraźny połysk, bielizna, podszewki
Krepa
Splot krepowy Typowy surowiec jedwab, wiskoza, poliester, wełna Gramatura [g/m²] 100–250 Kluczowa właściwość matowa, mało gniecąca, sukienki, spodnie
Żorżeta
Splot krepowy lekki Typowy surowiec jedwab, poliester Gramatura [g/m²] 50–80 Kluczowa właściwość szorstka, ażurowa, bluzki, sukienki
Adamaszek
Splot żakardowy Typowy surowiec jedwab, len, bawełna, poliester Gramatura [g/m²] 150–350 Kluczowa właściwość wzór tkany dwustronnie, obrusy, suknie
Aksamit
Splot z okrywą włosową Typowy surowiec jedwab, bawełna, wiskoza, poliester Gramatura [g/m²] 200–400 Kluczowa właściwość okrywa do 3 mm, eleganckie sukienki
Twill wiskozowy
Splot skośny Typowy surowiec wiskoza, wiskoza+PES Gramatura [g/m²] 90–150 Kluczowa właściwość lejący, matowy połysk, letnie sukienki
Len (płócienny)
Splot płócienny Typowy surowiec len 100% lub len+wiskoza Gramatura [g/m²] 120–250 Kluczowa właściwość sztywny, chłodzący, mocno się gniecie
Mikrofibra (tkana)
Splot skośny gęsty Typowy surowiec poliester, poliester+nylon Gramatura [g/m²] 30–150 Kluczowa właściwość bardzo cienkie włókno <0,7 dtex; lekkie outdoor 30–90, konsumenckie 80–150

Wybrane włókna bazowe z tabeli: poliester, wiskoza, mikrofibra, nylon, elastan.

Gramatura — dlaczego decyduje o zastosowaniu

Gramatura to masa metra kwadratowego tkaniny, wyrażana w gramach na metr kwadratowy (g/m²). Norma PN-EN 12127:2000 opisuje metodę pomiaru (próbka wycinana, ważona na wadze analitycznej).

Gramatura przekłada się na zastosowanie sztywniej niż sama nazwa tkaniny. Denim o 220 g/m² to cienka koszula dżinsowa — denim 400 g/m² to sztywne jeansy raw. Obie tkaniny to „denim” z bawełny w splocie skośnym — ale noszą się kompletnie inaczej.

30–80
Typ bardzo lekkie Przykładowe tkaniny szyfon, żorżeta, organza, batyst (cienki) Typowe ubrania sukienki wieczorowe, szale, bielizna, koszule letnie
80–150
Typ lekkie Przykładowe tkaniny popelina, batyst, muślin, satyna, wiskoza twill Typowe ubrania koszule, bluzki, letnie sukienki, pościel
150–250
Typ średnie Przykładowe tkaniny oxford, flanela bawełniana, len, krepa gruba, gabardyna lekka Typowe ubrania koszule flanelowe, spodnie letnie, marynarki nieformalne
250–400
Typ ciężkie Przykładowe tkaniny denim klasyczny, gabardyna, tweed, drelich, canvas Typowe ubrania jeansy, płaszcze, marynarki, spodnie robocze
400+
Typ bardzo ciężkie Przykładowe tkaniny denim raw, gruby tweed, canvas, melton Typowe ubrania kurtki robocze, płaszcze zimowe, tapicerka

Pełna analiza gramatury i jej wpływu na oddychalność, ciepłotę i upadność: przewodnik po gramaturze tkaniny.

Tkanina vs dzianina — fundamentalna różnica

Dresówka, polar i jersey często występują na liście „rodzajów tkanin” — ale technologicznie to dzianiny, nie tkaniny. Różnica wynika ze sposobu powstawania materiału.

Konstrukcja
Tkanina prostopadłe przeplatanie osnowy i wątku Dzianina formowanie oczek z jednej lub wielu nitek
Maszyna
Tkanina krosno (tkackie) Dzianina maszyna dziewiarska, druty, szydełko
Elastyczność
Tkanina niska (bez domieszki elastanu) Dzianina wysoka, oczka się rozciągają
Wymaga zaszewek
Tkanina **TAK** — inaczej nie dopasuje się do ciała Dzianina **NIE** — dzianina układa się sama
Gniecenie
Tkanina **TAK** (zależy od włókna — len najbardziej) Dzianina **ZALEZY** (niska skłonność dla większości)
Wypchnięcie po użytkowaniu
Tkanina **NIE** (wymiary stabilne) Dzianina **TAK** (kolana w leginsach, łokcie w swetrze)
Typowe wyroby
Tkanina koszule, jeansy, marynarki, płaszcze, pościel, obrusy Dzianina T-shirty, swetry, dresy, bielizna, skarpety, polar
Struktura widoczna na krawędzi
Tkanina dwa prostopadłe systemy nitek Dzianina rządki oczek (pętli)

Szczegółowe porównanie z mikrografiami struktur obu grup: tkanina a dzianina — czym się różnią.

Uwaga praktyczna: T-shirt z jerseyu bawełnianego i koszula popelinowa mogą mieć identyczny skład („100% bawełna”), ale zupełnie różną konstrukcję — i to dzianinowa konstrukcja jerseyu sprawia, że T-shirt się rozciąga przez głowę, a koszula popelinowa nie.

Nazwy handlowe na metce — co się za nimi kryje

Metka często zawiera znaki towarowe, które nie są rodzajami włókien, tylko markami konkretnych producentów. Prawo unijne wymaga podania nazwy generycznej włókna (rozporządzenie UE 1007/2011) — nazwa handlowa jest dodatkiem.

Lycra®
Producent The Lycra Company (dawniej Invista) Co to technicznie elastan (spandeks) Czym się wyróżnia markowy elastan, dopracowana rozciągliwość i trwałość
Coolmax®
Producent The Lycra Company (Invista) Co to technicznie poliester PET o czterokanałowym przekroju Czym się wyróżnia kapilarny odprowadzenie wilgoci (moisture-wicking)
Thermolite®
Producent The Lycra Company Co to technicznie poliester (pusty rdzeń) Czym się wyróżnia izolacja cieplna przy niskiej masie — „puste” włókno
Polartec®
Producent Polartec LLC (Milliken) Co to technicznie polar z poliestru (często rPET) Czym się wyróżnia markowy polar z kontrolą pillingu i recyklingiem
Gore-Tex®
Producent W. L. Gore & Associates Co to technicznie membrana z PTFE laminowana na tkaninę Czym się wyróżnia wodoodporność przy zachowaniu oddychalności
Thinsulate™
Producent 3M Co to technicznie włóknina z mikrowłókien PP (+PET jako nośnik) Czym się wyróżnia cienka izolacja, alternatywa dla puchu
Cordura®
Producent Invista (marka Cordura®) Co to technicznie poliamid (nylon) wysokiej wytrzymałości Czym się wyróżnia odporność na ścieranie — plecaki, odzież robocza
TENCEL™
Producent Lenzing AG Co to technicznie lyocell (celuloza eukaliptusowa w obiegu NMMO) Czym się wyróżnia niskoemisyjna produkcja, >99% odzysk rozpuszczalnika
ECOVERO™
Producent Lenzing AG Co to technicznie wiskoza z certyfikowanego drewna Czym się wyróżnia FSC/PEFC, niższy ślad emisyjny niż wiskoza klasyczna
Modal®
Producent Lenzing AG Co to technicznie modal (celuloza bukowa) Czym się wyróżnia wyższa wytrzymałość na mokro vs wiskoza standardowa

Polskie historyczne nazwy (z czasów PRL, spotykane w starszych tekstach i na używanej odzieży z sekondów): Stilon = poliamid (Stilon Gorzów), Elana = poliester (ZWCh Elana Toruń), Torlen = poliester (Toruń — produkowany równolegle z Elaną), Anilana = akryl (Anilana Łódź). To nie są odrębne włókna, tylko polskie odpowiedniki PA, PET i PAN z fabryk celulozowo-chemicznych.

Przegląd syntetyków z perspektywy procesów produkcji: włókna syntetyczne — co to i jakie są.

Źródła producenckie: Lenzing AG (TENCEL™, ECOVERO™, Modal®), The Lycra Company (Lycra®, Coolmax®, Thermolite®), W. L. Gore (Gore-Tex®).

Mity i błędy — co najczęściej mylą blogi modowe

Najczęstsze mity o tkaninach w polskim internecie — z korektą opartą na normach i specyfikacjach producenckich.

„Wiskoza to syntetyk”
Prawda Wiskoza to włókno sztuczne (regenerowana celuloza drzewna), nie syntetyczne. Baza to drewno, nie ropa naftowa.
„Bambus w ubraniu to materiał naturalny”
Prawda Niemal zawsze to wiskoza bambusowa — celuloza bambusa rozpuszczona chemicznie w CS₂. Sklasyfikowana jako sztuczna, nie naturalna.
„Jedwab to włókno roślinne”
Prawda Jedwab to włókno zwierzęce białkowe (fibroina) produkowane przez gąsienice _Bombyx mori_ (jedwabnik morwowy).
„Skóra to tkanina”
Prawda Skóra to materiał pozyskany z powłoki zwierzęcia — **NIE** ma struktury osnowa+wątek. Nie jest tkaniną, dzianiną ani włókniną.
„Filc to tkanina”
Prawda Filc to włóknina — włókna spilśnione (sprasowane) bez tkania. Osobna kategoria w normach.
„T-shirt to tkanina”
Prawda T-shirt to dzianina z jerseyu — powstaje przez formowanie oczek, nie przez tkanie.
„Dresówka i polar to tkaniny”
Prawda Obie są dzianinami. Dresówka — bawełniana z pętelką (drapana od wewnątrz). Polar — poliestrowa dzianina drapana.
„Syntetyki nie oddychają”
Prawda Zależy od splotu. Poliester w splocie atłasowym gęstym nie oddycha; poliester w luźnym splocie z kapilarami (Coolmax®) odprowadza pot lepiej niż bawełna.
„Adamaszek to tkanina bawełniana”
Prawda Historycznie jedwabna (nazwa od Damaszku, Syria). Współcześnie z różnych włókien — bawełna, len, wiskoza, poliester.
„Elastan chłonie wilgoć jak bawełna”
Prawda Higroskopijność elastanu to ~1% (bawełna 7–8,5%). Elastan jest hydrofobowy — jego rola to rozciągliwość (do 500%), nie oddychalność.
„Poliester i poliamid to włókna sztuczne”
Prawda Oba są syntetyczne. Sztuczne to wiskoza, modal, lyocell, cupro, acetat.
„Flanela zawsze jest bawełniana”
Prawda Flanela to tkanina drapana — bawełniana bywa skośna lub płócienna, wełniana (klasyczna, zgrzeblona) jest skośna. Dostępna również w mieszankach z poliestrem.

Jak czytać metkę — od składu do rodzaju tkaniny

Rozporządzenie UE 1007/2011 wymaga oznaczenia składu procentowego włókien na metce. Nazwa konkretnej tkaniny (popelina, denim, twill) pojawia się rzadko — trzeba ją wyczytać z trójki: ubranie + gramatura + wygląd.

Oznaczenia włókien na metkach (UE)

CO
Włókno bawełna (Cotton) Grupa naturalne roślinne
LI
Włókno len (Linen) Grupa naturalne roślinne
WO
Włókno wełna owcza (Wool) Grupa naturalne zwierzęce
WS
Włókno kaszmir (Cashmere) Grupa naturalne zwierzęce
WA
Włókno angora Grupa naturalne zwierzęce
WM
Włókno moher Grupa naturalne zwierzęce
WP
Włókno alpaka Grupa naturalne zwierzęce
SE
Włókno jedwab (Silk) Grupa naturalne zwierzęce
CV
Włókno wiskoza (Viscose) Grupa sztuczne celulozowe
CMD
Włókno modal Grupa sztuczne celulozowe
CLY
Włókno lyocell (TENCEL™) Grupa sztuczne celulozowe
CUP
Włókno cupro Grupa sztuczne celulozowe
CA
Włókno acetat Grupa sztuczne celulozowe
PES / PL
Włókno poliester (PET) Grupa syntetyczne
PA
Włókno poliamid (nylon) Grupa syntetyczne
PAN
Włókno akryl Grupa syntetyczne
EA / EL
Włókno elastan (spandeks, Lycra®) Grupa syntetyczne
PP
Włókno polipropylen Grupa syntetyczne

Typowe mieszanki i ich sens

  • 95% CO + 5% EA — bawełna z elastanem. T-shirt albo jeansy ze stretchem. Bawełna daje komfort, elastan rozciągliwość. 5% EA to już dużo — 2% wystarcza dla swobody ruchów.
  • 65% PES + 35% CO — klasyczna koszula biurowa. Poliester chroni przed gnieceniem, bawełna daje oddychalność. Kompromis ceny i komfortu.
  • 50% CV + 50% PES — tania sukienka z „jedwabnym” wyglądem. Wiskoza daje lejność i miękkość, poliester — trwałość i odporność na gniecenie.
  • 70% WO + 30% PA — klasyczna marynarka. Wełna daje ciepło i formę, poliamid (nylon) — wytrzymałość na przetarcie.
  • 100% CLY (lyocell/TENCEL™) — bez mieszanek. Niskoemisyjna alternatywa dla wiskozy. Droższe niż CV, ale wyższa wytrzymałość na mokro (~85% suchej — przy wiskozie 50–70%).

Decyzyjne pytania przed zakupem

  1. Jakie 3 włókna dominują? Kolejność procentowa na metce ma znaczenie — pierwsze wymienione decyduje o charakterze.
  2. Jaka gramatura? Nieoznaczona na metce, ale łatwa do wyczucia: lekka bluzka (poniżej 100 g/m²) zachowa się inaczej niż koszula średnia (150 g/m²).
  3. Jaki splot? Dla koszul — popelina (gładka) czy oxford (teksturowana)? Dla spodni — twill (gabardyna) czy płócienny (letni len)?
  4. Certyfikaty? OEKO-TEX Standard 100, GOTS (bawełna organiczna), GRS (recycled), bluesign — informują o bezpieczeństwie chemicznym lub pochodzeniu.

Normy powołane w tekście: PN-ISO 2076:2021 (nazwy generyczne włókien chemicznych), PN-ISO 9354 (oznaczenia splotów), PN-EN 12127:2000 (pomiar gramatury), rozporządzenie UE 1007/2011 (oznaczanie składu na metce).

Praktyczny przewodnik po materiale na lato, z uwzględnieniem ciepła i wilgoci: jaki materiał na lato.

Filtruj ubrania po procentowym składzie

Zamiast czytać metki w sklepie, wpisz do wyszukiwarki ciuchly.pl skład, jakiego chcesz: minimum 80% bawełny, max 10% poliestru, bez akrylu. Zobacz tylko produkty pasujące.

Przejdź do wyszukiwarki